Postduif_edited.jpg

Nieuws

Het laatste nieuws en de meest recente updates van ons avontuur vind je hier! 
Zo blijven jullie op de hoogte. Lezen jullie mee?

 
Screenshot_20221018-233332_Google_edited.jpg

De tijd vliegt

19 oktober 2022

Het is echt ongelooflijk hoe snel de tijd voorbij vliegt sinds we hier zijn aangekomen, voordat we er erg in hebben is er weer een week voorbij gevlogen! Er is nog geen dag geweest waarin we dachten: "Wat zullen we nu eens gaan doen?" De laatste nieuwsupdate is dan ook van bijna 2 maanden geleden en in die maanden is er weer een hoop gebeurd.

Vanaf 1 september gaat Kaj naar de kleuterschool in Villentrois en heeft daar inmiddels zijn draai helemaal gevonden. Elke ochtend staan de kinderen op het schoolplein met smart op hem te wachten en worden er omhelzingen uitgedeeld als hij dan eindelijk het plein op komt lopen. Ook Lynn, Mees en Fedde gaan sinds september naar school. Lynn gaat naar het Lycée in Châteauroux (50 km bij ons vandaan) en Mees en Fedde naar Collège in Valençay (10 km bij ons vandaan). De bedoeling was dat ze vanaf het begin met de bus zouden gaan, maar helaas heeft het regelen van de bus nog een aantal weken geduurd. Dus bracht Michel 's ochtends eerst Lynn in Châteauroux en daarna de jongens in Valençay. Flinke kilometers op een dag, maar een andere optie was er niet. Toen eind september het busvervoer voor iedereen geregeld was, kregen we te horen dat Mees en Fedde voor een maand lang, drie dagen in de week naar Châteauroux moesten voor een stoomcursus Frans leren. En je raadt het al, hiervoor kom je niet in aanmerking voor busvervoer. Dit betekende nog heel veel ritjes Châteauroux voor ons helaas, maar het is voor een goed doel. Morgen is de laatste dag van de stoomcursus en gaan ze na de herfstvakantie dan eindelijk wel met de bus naar school. Dat scheelt minimaal drie uur reistijd voor ons op een dag en die tijd kunnen we nu mooi besteden aan het klussen in en om ons huis, want dat gaat helaas een stuk langzamer dan we van tevoren hadden gedacht hierdoor. Maar we hebben wel geleerd, dat we trots mogen zijn op alles wat ons tot nu toe wel is gelukt in de afgelopen tweeëneenhalve maand. 

Want ondertussen zijn er natuurlijk ook nog andere dingen die we moesten regelen naast het klussen. Zo hebben we inmiddels een Franse bankrekening. Dit is echt heel erg belangrijk voor het afsluiten van verzekeringen, abonnementen en eigenlijk alles hier in Frankrijk. Hierdoor hebben we nu ook wifi in huize Duiker (blije kinderen) en allemaal een Frans telefoonnummer. Alles wat we vanaf nu moeten regelen, gaat gewoon veel sneller als dit eenmaal op orde is. Ook de auto's zijn sinds vandaag officieel geïmporteerd en dat is echt heel erg fijn. Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad, met name onze Ford Galaxy, maar dit kunnen we nu van het lijstje afstrepen. Nu staat er nog een bezoek brengen aan de Franse Kamer van Koophandel op het lijstje, maar daarna hebben we echt heel vinkjes achter ons administratieve to do-lijstje staan. 

In de tussentijd besloten we dat ons leven nog niet hectisch genoeg was en kochten we een Beagle puppy: Elvis. Dit schattige hondje was acht weken oud toen hij bij ons kwam en is inmiddels alweer ruim elf weken. We genieten enorm van hem en hij leert heel snel. Hij kan al op commando zitten, gaat af en kan al blijven. Ook leert hij veel van Lana, onze tienjarige rottweiler. Gelukkig kunnen ze goed met elkaar overweg, het is altijd wel spannend of dat zal klikken. Natuurlijk haalt hij ook genoeg kattenkwaad uit en laten we het erop houden dat hij ons leven inderdaad niet saaier heeft gemaakt.

Via Instagram kregen we eind september een vraag van @europe_adventure, of ze een nachtje op ons terrein mochten verblijven met de camper. Daniele en Paul zijn samen met hun zoontje Pê een reis aan het maken door Europa en hadden bij een korte terugkomst in Waddinxveen (onze vorige woonplaats) ons foldertje gevonden in de brievenbus. Die hadden ze bewaard voor het geval ze in de buurt zouden zijn en dat was drie weken gelden het geval. Wij hebben uiteraard ja gezegd, want dit leek ons echt heel erg leuk. Nou, waar ze maar één nachtje zouden blijven, werden dat er uiteindelijk zes! We hebben met elkaar gewandeld, mooie gesprekken gehad en ook hebben ze geholpen bij het klussen, huishouden en tuinieren. Die paar extra handjes konden we echt heel goed gebruiken en zijn dan ook erg dankbaar voor alles wat ze hebben gedaan. Wat een mooie herinneringen hebben we gemaakt en we zijn heel erg blij dat we deze lieve mensen hebben mogen  ontmoeten.

De volgende paar extra handjes kwamen de volgende dag aan op onze nog niet officieel geopende camping: Onze beste vrienden Jan en Kim! Wat was het fijn om deze twee lieverds na ruim twee maanden weer te zien. Eindelijk konden we hun onze Franse boerderij laten zien, want dat wilden we al zolang. We hebben dat weekend eerst heerlijk bijgepraat en alles rustig laten zien. Ook een bezoek aan de brocante kon natuurlijk niet ontbreken. Inmiddels zijn we al ruim een week samen aan het klussen en dan zie je wat een werk die extra handjes verzetten. De douche is inmiddels al voor 75% af, de woonkamer heeft een nieuw plafond en we kunnen nu gaan verven en behangen. Zonder hulp waren we nu nog lang niet zover geweest en kunnen alleen maar dankbaar zijn voor de hulp van deze lieve mensen. Want naast het klussen verzorgd Kim ook nog een de lunch en het avondeten, wat een traktatie is dat! We zitten heerlijk te smullen van haar maaltijden en dat kan ook niet anders, ze heeft een eigen cateringbedrijf: Pippin Foods. Aanstaande zondag zullen ze weer naar huis gaan, maar gelukkig komen ze eind december Oud & Nieuw bij ons vieren. We kijken er nu al naar uit. Eerst de komende dagen nog flink genieten van de tijd dat ze hier bij ons zijn.

Deze week zullen Mees en Kaj hun eerst training hebben bij een Franse voetbalvereniging. Voor Kaj is het de eerste keer dat hij een sport zal uitoefenen, maar Mees was in Nederland al erg dol op voetbal en ging dan ook met veel plezier naar de trainingen en wedstrijden. Hij gaf vorige week aan dit wel heel erg te missen en graag weer te willen gaan voetballen bij een voetbalvereniging, maar dit ook wel erg spannend te vinden vanwege de taal. Uiteraard kan hij door de stoomcursus wel een woordje Frans praten, maar nog niet zo goed dat je alles al begrijpt en je verstaanbaar kan maken. Dus we zijn supertrots dat hij het toch gaat proberen, want dat is de enige manier om er achter te komen of het ook hier zo leuk is.

Zo langzamerhand beginnen we echt te wennen aan ons leventje in Frankrijk, ondanks dat er nog steeds wel momenten zijn dat iemand van ons het soms nog even moeilijk heeft met alle veranderingen die de emigratie met zich mee heeft gebracht. Dit zal nog wel een aantal keer gebeuren, maar het voelt al steeds meer als ons thuis. En dat was de bedoeling.

20220823_144620.jpg

Even wennen

30 augustus 2022

Het is inmiddels alweer ruim drie weken geleden dat we hier aankwamen. Het begint al aardig te wennen en er zit gewoon te weinig tijd in een dag. Er is hier altijd iets te doen, we hebben ons echt nog geen moment verveeld. We hebben nu verplichte rustmomenten ingevoerd, anders ben je non-stop bezig. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat de kinderen zich niet vervelen, want wat we ze allemaal kunnen doen valt niet meteen onder het kopje 'leuk'. Gras maaien, appels rapen, schoonmaken, papa helpen in de werkplaats en ga zo maar door. Er zijn dagen dat ze fluitend aan de klusjes gaan en de meest fantastische hulpjes zijn. En er zijn dagen dat ze niet vooruit te branden zijn en ze zich liever vervelen. We hebben geleerd dit soms ook maar even zo te laten, want ook zij zijn aan het wennen aan de nieuwe omgeving. 

Een week na onze aankomst, kwam Michel zijn broertje Ronald samen met zijn vrouw en kinderen een paar nachtjes logeren op ons terrein, super gezellig! Het was voor hun de eerste keer kamperen en het is hun heel goed bevallen. De neefjes en nichtjes hebben heerlijk met elkaar gespeeld en hebben zich uitstekend vermaakt. Michel en Ronald hebben nog wat materiaal ingeslagen en alvast een deur van de werkplaats in elkaar gezet, toch makkelijk een paar helpende handjes. We zijn ook nog met zijn allen op pad geweest naar Montrésor, een heel mooi dorpje bij ons in de buurt. Zeker een aanrader om dit dorpje te bezoeken als je bij ons op vakantie komt. Helaas begaf de oude boiler het tijdens hun verblijf, dus ze konden niet rekenen op een warme douche... Maar zelfs dit mocht de pret niet drukken gelukkig. We hebben mooie herinneringen gemaakt en kijken terug op een goede ervaring met onze eerste 'gasten'. Ook voor hun is het voor herhaling vatbaar, dus we zien ze vast nog een keer terug hier met de tent.

Na hun vertrek gingen we weer over op de orde van de dag en dat ging her en der wat stroef. Aangezien we met zijn achten zijn, hebben we ook te maken met acht manieren om deze verhuizing te verwerken. Dat is soms best pittig, omdat je elkaar hier niet altijd meteen in begrijpt. We moeten elkaar dan even laten en het op een later moment weer bespreekbaar maken. Vaak luister je beter naar elkaar als het van beide kanten even tijd heeft gehad om te landen. En we hebben geleerd dat, ondanks dat het niet op de planning staat, we tijd voor elkaar moeten maken en even iets met elkaar moeten doen. Uiteindelijk is ons gezin de basis en die moeten we goed houden. Klussen kan (meestal) ook een dag later wel.

Zo hebben we afgelopen dinsdag besloten Zooparc Beauval te bezoeken. Wat een mooie dierentuin is dit! Veel soorten dieren en het park is heel mooi ingericht. Trek wel je beste wandelschoenen aan, want je moet veel lopen en het is heel heuvelachtig. Wij hadden aan 1 dag niet genoeg om alles te bekijken, dus hebben we onze dagkaartjes omgezet naar jaarkaarten. Nu kunnen we meerdere malen terug om alles goed te bekijken. Ook dit is zeker een aanrader.

De nieuwe boiler is inmiddels aangeschaft en geïnstalleerd. Niet helemaal zoals het zal blijven, want we hebben besloten de planning om te gooien. In plaats van eerst de keuken te installeren, beginnen we met het verbouwen van de doucheruimte. Dit betekent voorlopig nog even maaltijden vanaf de skottelbraai. Nog even iets langer heerlijk buiten eten onder de overkapping, dat vinden we stiekem helemaal niet zo erg.

En dan was er afgelopen weekend nog het project: Renault Clio Williams, Michel zijn geliefde sportwagen naar Frankrijk halen. Dit was best een uitdaging, aangezien de auto niet kan rijden. Dus heeft hij een oprijwagen in Nederland gehuurd en is hij vrijdag met de trein naar Nederland vertrokken. Bijna had hij de trein gemist, doordat we een verkeerde afslag hadden genomen en dat betekent hier dat je meteen een kwartier extra tijd kwijt bent... Maar uiteindelijk is het toch gelukt en kwam hij netjes op tijd aan in hartje Rotterdam, waar zijn ouders hem stonden op te wachten. Hij bleef een nachtje bij hun slapen en de planning was de volgende ochtend samen met Ronald de Clio naar Frankrijk brengen en Ronald zal vervolgens diezelfde avond de oprijwagen weer terug naar Nederland rijden. We hadden nog een aantal dingen die geregeld moesten worden in Nederland en omdat Michel pas zaterdag weer zou vertrekken naar Frankrijk, kon hij dat mooi die vrijdag even doen. Zo gezegd, zo gedaan.

Alleen werd Mees vrijdagochtend gestoken door een hornaar (grote wesp) en kreeg hier een allergische reactie op, namelijk een hand die drie keer zo dik werd en bulten op zijn buik, rug, nek en wang. Er was geen dokter te bereiken, dus uiteindelijk heeft Miranda 112 gebeld. Binnen no time stond de brandweer op het terrein en al snel volgde de ambulance. Toen werd resoluut besloten dat hij mee moest naar het ziekenhuis in Chateroux , 50 kilometer verderop. En aangezien Michel net vertrokken was naar Nederland, was er niemand om Miranda op te halen uit Chateroux als ze mee zou rijden met de ambulance, dus werd er besloten dat Zoë met Mees mee ging in de ambulance en Miranda erachteraan zou rijden met haar eigen auto. Lynn bleef thuis met Fedde en de kleintjes. Aangekomen op de spoedeisende hulp, werd Mees nagekeken door de verpleging en werd vastgesteld dat hij niet in levensgevaar was, aangezien hij geen moeite had gekregen met ademen. We werden neergezet in een wachtruimte met nog 15 wachtenden voor ons en in 1,5 uur tijd hadden we pas twee patiënten zien vertrekken naar de dokter. In die tijd had Mees weer praatjes gekregen en namen de de bulten en de zwelling aanzienlijk af. Dus hebben we nagevraagd of het wachten op de dokter noodzakelijk was en of we medicijnen kregen voor een eventuele volgende keer. Het antwoord op beide vragen was nee, dus toen zijn we weer naar huis vertrokken. Zondagochtend was Mees zijn hand weer helemaal normaal, dus heeft toch nog twee dagen geduurd. Laten we hopen dat het niet nog een keer zal gebeuren.

Michel en Ronald kwamen zaterdag rond zes uur 's avonds het terrein van 1 La Gannerie opgereden met de geliefde Clio, die nu netjes in onze garage staat. Na wat bijkletsen en avondeten (patat met frikandellen en bamiblokken vanuit Nederland) vertrok Ronald rond tien uur weer richting Nederland. Met Zoë dit keer, die spontaan na een grapje van Miranda, besloot een weekje naar haar vriendinnen te gaan. Ze zal aanstaande zaterdag weer met de trein terugkomen en dan zijn we voorlopig weer even compleet. 

Deze week zal Kaj naar school gaan in Villentrois en worden Lynn, Mees en Fedde vrijdag verwacht bij het onderwijsinstituut in Chateauroux, waar ze te horen zullen krijgen op welk niveau ze gaan instromen en hopelijk ook wanner ze mogen beginnen. Waar ze normaal altijd commentaar hadden op school, willen ze nu maar wat graag naar school. Ze hebben het voordeel dat de bushalte aan het einde van onze tuin is, waar je onze straat in rijdt. Ze vinden het allemaal heel spannend, maar ze hebben er heel veel zin in. En dan is er voor ons iets meer tijd om de grotere klussen aan te gaan pakken, dus papa en mama hebben er ook wel zin in!

Screenshot_20220809-104840_Google.jpg

Op avontuur!

9 augustus 2022

Na ruim een week in het huis van Jan en Kim te hebben geleefd, was het vrijdag 5 augustus tijd om te beginnen aan ons avontuur.  De sleuteloverdracht staat de volgende morgen op de planning. Aangezien deze zaterdag 6 augustus ook wel bekend staat als zwarte zaterdag (complete chaos op de Franse snelwegen door vakantieverkeer), nemen we het zekere voor het onzeker en vertrekken we vrijdag alvast. We hebben toestemming van de eigenaren om een nachtje wild te kamperen op het terrein, dus daar maken we graag gebruik van. Dit is meteen een primeur voor ons en het voelt meteen al als een avontuur.

Vrijdagochtend ging de wekker vroeg en we stonden meteen op om de laatste spullen in te pakken en het huis van Jan en Kim weer in originele staat  terug te brengen. Met acht personen in andermans huis leven laat toch zijn sporen achter, maar we denken dat we alle sporen van ons verblijf hebben gewist. Waarschijnlijk is dat onmogelijk en zijn we erg benieuwd wat ze nog tegen zullen komen, maar wat zijn we dankbaar dat we in hun huis mochten verblijven.

Rond acht uur druppelden de eerste mensen binnen die ons kwamen uitzwaaien. Zo lief dat familie en vrienden de moeite hebben genomen om zo vroeg naar ons toe te komen. Het afscheid ging dan ook gepaard met een lach, veel tranen en heel veel dikke knuffels. Maar ondanks de tranen, zijn we erg blij dat er zoveel mensen bij konden zijn.

Rond kwart voor negen was het dan echt tijd om te vertrekken. We hadden immers nog 700 kilometer voor de boeg. Aangezien het voor Miranda de eerste keer was dat ze zelf zo'n lang stuk ging rijden, wilden we ruimschoots de tijd hebben. De hele reis is vlekkeloos verlopen. Helemaal geen files of opstoppingen en geen huilende of ruziënde kinderen. Nou ja, dat laatste bijna niet. Na een snelle hap bij de grote gele M, kwamen we rond kwart over zeven aan bij de boerderij. Wat een plaatje, alleen al van de buitenkant. Nadat iedereen even had rondgekeken, zijn we begonnen met de vouwwagen opzetten. Ook dit ging soepel, alleen hadden we geen tijd meer om andere tenten op te zetten, dus besloten we met zijn allen in de vouwwagen te slapen. Zoals wij zeggen, lekker knus. De volgende morgen snel de auto's uitgeladen en toen kwam de makelaar al voor een inspectieronde. Alles was nog in dezelfde staat en ze hadden het zelfs een soort schoongemaakt. Ook het gras was netjes gemaaid, dus we waren al helemaal blij. We konden vertrekken naar de notaris. Daar hebben we anderhalf uur gezeten, Elk onderdeel van de koopakte werd uitgeplozen en er werden zelfs nog dingen toegevoegd. Zo blijken we een eigen bron te hebben op ons terrein, alleen is de pomp hiervan helaas stuk. Maar dat hij er zit is al een toevoeging voor ons terrein.

Na deze lange zit kregen we de sleutels overhandigd en was het nu toch écht van ons! De tolk die we moesten regelen voor bij de notaris was toch wel erg nieuwsgierig geworden na alle verhalen en is meegereden naar ons huis. We hebben samen alles bekeken en nog meer leuke dingen ontdekt. Het is allemaal zo groot en er zijn zoveel gebouwen op het terrein, dat we de komende maanden nog wel van alles zullen ontdekken. Leuke en minder leuke dingen. Alleen het besef dat het nu allemaal van ons is en dat dit is waar we voortaan zullen wonen, dat besef moet nog even gaan landen. Dat zal in de komende weken wel gebeuren, als de kinderen naar school gaan en we echt gaan beginnen met verbouwen.

Gisteren zijn Aad en Tygo met de vrachtwagen aangekomen en hebben we met zijn allen uitgeladen. Het was heel warm en wat hebben we gezweet, maar met twee uurtjes was de hele vrachtwagen leeg en stonden de spullen op de juiste plek. Wat een toppers zijn Aad en Tygo, want ze hebben zo hard meegeholpen en dat was zeker geen verplichting! Ook even alle lof naar onze kinderen, die zonder klagen hebben meegeholpen totdat alles klaar was! Chapeau chapeau.

Al je vertrouwde spullen om je heen geeft wel meteen meer een thuisgevoel. Ook dat de wasmachine is gearriveerd is heel fijn, want met zo'n groot stuk land blijven vooral de twee kleintjes nog geen half uur schoon. Dus één keer raden wat vandaag een aantal keer zal draaien....... Komende dagen gaan we langzaam de spullen uitpakken en monteren, maar we gaan vooral even alles laten landen. Even de omgeving verkennen en van dit huis ons thuis maken, want dat is deze fantastische plek vanaf nu.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

Untitled

Sneltreinvaart

22 juli 2022

Zoals we aan het begin van de maand al schreven, we moeten al heel snel ons huis in Waddinxveen opleveren. Op dit moment hebben we nog maar 5 dagen te gaan en dan is het officieel van de nieuwe bewoners. Voelt nog wel een beetje onwerkelijk, maar toch is het de de harde werkelijkheid. Inmiddels hebben we een heel gaaf (afscheids)feestje gegeven om te vieren dat alles door kan gaan. We hebben echt genoten met een hoofdletter G van iedereen die daarbij kon en wilde zijn. Overladen zijn we met de leukste cadeautjes en we kunnen denk ik nog wel een jaartje of twee vooruit met de dropjes en hagelslag die we hebben gekregen;) Ook na het feestje kwamen er nog veel mensen spontaan langs die nog even snel dag kwamen zeggen of nog even een praatje kwamen maken. Ook kregen we bij ieder spontaan bezoek weer cadeautjes en dat is echt heel lief. We willen iedereen hiervoor bedanken, het heeft ons echt heel goed gedaan. Een week na het feestje was het Michel zijn officiële laatste werkdag. Na ruim 16 jaar trouwe dienst bij Makro, zat het er nu toch echt op voor hem. Veel geleerd, meegemaakt en gegroeid in al die jaren, maar het is goed dat dit boek nu is gesloten. Tijd om een nieuw, verfrissend boek te gaan schrijven. En als je denkt dat hij even lekker kon gaan uitrusten, dan heb je dat mis. Er is nog zoveel te doen in een hele korte tijd. Dus schouders eronder en gaan!

Ook zijn we tussendoor nog geïnterviewd door het AD Groene Hart. De verslaggever had onze mooie flyer in de brievenbus gekregen en het leek hem leuk om een artikel over ons avontuur te schrijven. Daar zeggen wij natuurlijk geen nee tegen. Of dit gepubliceerd gaat worden en wanneer dit dan zal zijn, dat horen we nog. Het was in ieder geval al een leuke ervaring.

De komende vijf dagen gaan we nog even door met inpakken en de laatste dingen regelen. We zullen na de sleuteloverdracht van ons huis in Waddinxveen nog een week in het huis van onze vrienden Jan en Kim vertoeven. Vervolgens zullen we 4 augustus de vrachtwagen gaan volladen met onze spullen en 6 augustus zullen we de sleutel van onze Franse boerderij in ontvangst gaan nemen. Komende dagen zullen we nog wel rondlopen met gemixte gevoelens, maar dat hoort bij het proces van iets afsluiten. We hebben vooral heel veel zin in alles wat er komen gaat!

Achtbaan_edited.jpg

Wat een achtbaan

8 juli 2022

Wow! De afgelopen maand voelde voor ons als een hele lange achtbaanrit. Als we dachten dat we een bepaalde richting op gingen, konden we zomaar ineens een hele andere kant op gaan. Alles wat er gebeurde of moest gebeuren, lag helemaal buiten onze cirkel van invloed. En dat was soms best even moeilijk, want we moesten er maar 'gewoon' op vertrouwen dat alles goed voor ons ging uitpakken. We kunnen jullie vertellen, dat we heel wat nachtjes onrustig hebben geslapen en onze lontjes steeds iets korter werden... Maar we zullen even een korte samenvatting van de afgelopen maand geven:

We zijn 10 juni naar Frankrijk geweest om de officiële koopovereenkomst te tekenen bij de Notaris. We hebben nog even snel bij het huis kunnen kijken en toen we het terrein opliepen voelde het gelukkig meteen weer helemaal goed. Dit keer was het stralend weer en stond alles in bloei, hierdoor is alles nog zoveel mooier. Daarna door naar de notaris om te tekenen. We hadden hierna nog 10 dagen bedenktijd, maar we hebben geen moment gedacht om hier gebruik van te maken. 

Toen snel terug naar Nederland, om te beginnen aan de to-do list die Michel uiteraard al klaar had staan in een Excel bestand. Alles wat we konden afvinken, hebben we meteen gedaan. Alleen hadden we nog niet gehoord of de kopers van ons huis in Waddinxveen akkoord hadden op de financiering. Hierdoor konden we heel veel dingen van ons lijstje nog niet gaan regelen, want dingen als scholen of kinderopvang opzeggen als het nog niet helemaal zeker is, is niet heel handig. Wel had Miranda al aangegeven op haar werk, dat ze in juli geen contractverlenging wilde in verband met de verhuisplannen. En ook Michel had inmiddels zijn baan opgezegd. Dus naarmate de tijd verstreek en het nog steeds niet zeker was of de verkoop hier in Nederland rond was, werd het voor ons wel heel erg spannend. Werd het emigreren of solliciteren?

En op 30 juni (de uiterste datum voor de kopers om alles te regelen was 1 juli) kreeg Miranda, tijdens haar laatste werkdag in loondienst, om 15:00 te horen dat alles helemaal rond was. Dus toch emigreren en niet solliciteren! Er viel op dat moment echt een hele last van onze schouders en we hebben staan juichen en ook kwamen er tranen van blijdschap en opluchting. Maar ook kwam het besef dat we al binnen drie weken ons huis in Waddinxveen zullen gaan verlaten en over 4 weken aan ons avontuur in Frankrijk zullen gaan beginnen. Het wordt nog even flink aanpoten en zal soms echt nog wel voor minder leuke momenten zorgen, maar dat hebben we er voor over. We hebben er heel veel zin in, dus kom maar op met ons avontuur. On y va!!

Screenshot_20220606-224719_Google_edited.jpg

Getekend, tekenen en gaan we het doen?

7 juni 2022

Vorige week is de koopovereenkomst van ons huis in Waddinxveen officieel getekend. Dat is best een gekke gewaarwording, want hierdoor is het ineens allemaal echt. De oplevering zal eind juli zijn en dat komt heel goed uit, want:

We hebben ook nieuws uit Frankrijk! Aanstaande vrijdag (10 juni) zullen we daar de koopovereenkomst gaan tekenen. Uiteraard ook meteen weer even het huis en het terrein bekijken, we zijn er dan tenslotte zo dichtbij. Even spieken hoe alles er nu bij staat, want de laatste keer dat we het gezien hebben is alweer twee maanden geleden. Ook hebben we te horen gekregen dat de sleuteloverdracht rond 10 augustus zal plaatsvinden. Zo lijken alle puzzelstukjes uiteindelijk toch op de juiste plaats te vallen.

En volgende week maandag hebben we een gesprek met de makers van het programma 'Het Roer Om'. Hierin zullen we te horen krijgen wat er van ons wordt verwacht in het hele proces en wat wij van de programmamakers kunnen verwachten. Na dit gesprek zullen we beslissen of we daadwerkelijk mee gaan doen aan dit programma. We houden jullie op de hoogte!

Foto verkocht onder voorbehoud_edited.jpg

Verkocht onder voorbehoud

19 mei 2022

Zo heb je ruim een maand geen nieuws en dan heb je in één dag twee keer nieuws!

Gisteren vertelden we al dat we een bod op ons huis hadden ontvangen. Vandaag hebben we een tegenbod gedaan en die is door de kopers geaccepteerd! Alles is uiteraard nog onder voorbehoud, maar toch hebben we een klein vreugdedansje gedaan. Ondanks dat het nu alsnog alle kanten op kan gaan, krijgen we hierdoor nog meer zin om aan de slag te gaan in 'onze' boerderij in Frankrijk en op ons campingterrein.  Kom maar op met het avontuur oftewel embarquer dans l'aventure.

Foto wegwijzer_edited.jpg

We zijn er bijna

18 mei 2022

Na een goede maand stilte op deze pagina, hebben we dan eindelijk weer nieuws wat we kunnen delen!!

Het leek allemaal heel stil bij ons, maar niets is minder waar. Op de achtergrond gebeurde van alles. Alleen is er dan niet meteen van alles duidelijk, zodat je dit nog niet kunt delen. Maar daar is nu verandering in gekomen, namelijk:

Wat betreft 'onze' boerderij in Frankrijk is duidelijk geworden dat bijna alles wat we willen gaan realiseren goedgekeurd is en we wachten nog op één formaliteit. Als die ook goedgekeurd wordt, dan kunnen we officieel gaan tekenen bij de notaris. We lopen echt over van de ideeën, maar beseffen ons ook dat niet alles in één keer gerealiseerd kan worden. We gaan alles gewoon stap voor stap aanpakken en hebben daar ontzettend veel zin in!!

Daarnaast staat ons huidige huis hier in Nederland ook te koop sinds twee weken. Er zijn al meerdere bezichtigingen geweest en we hebben zelfs al een bod ontvangen. Uiteraard hopen we dat er nog meer mensen zullen gaan bieden, maar we weten ook dat we niet meer alle tijd hebben om nog lang af te wachten. Dus nog even spannend, maar het gaat sowieso goedkomen.

Ook begrepen we dat er wat onduidelijkheid was vanwege de laatste blog. Miranda loopt nog een beetje achter met de blog, omdat ze jullie mee wil nemen vanaf het moment dat ons avontuur begon. We zitten met de blog nu eind 2021 en lopen helaas nog niet gelijk met onze huidige ontwikkelingen. Om het duidelijk te maken zal Miranda vanaf nu de maand en jaartal toevoegen aan de blog, zodat het een stuk overzichtelijker zal zijn. We gaan ons best doen om zo snel mogelijk bij te zijn met de blog. Ondertussen blijven we hier kort onze ontwikkelingen en de laatste nieuwtjes delen.

20220410_083748 (2).jpg

Bezichtiging #2

10 april 2022

Dit weekend zijn we 'even heen en weer' geweest naar Frankrijk voor de 2e bezichtiging van het huis! We zijn wel eerder 'even heen en weer' geweest voor bezichtigingen, maar zo snel als deze keer nog niet. We waren binnen 20 uur weer thuis en dat is ons record. Dat komt omdat we nu voor 1 bezichtiging gingen en niet voor meerdere bezichtigingen zoals de vorige keren.

Hoewel dit stukje nieuws de titel Bezichtiging #2 heeft, was het voor Miranda de eerste keer dat ze het in het echt ging bekijken. Dat was een voorwaarde die we hadden meegenomen bij het accepteren van het tegenbod. Dus het was best spannend wat zij ervan zou vinden. Beetje deal or no deal....Het was echt heel slecht weer, veel regen en wind. Dit geeft toch een ander plaatje dan als de zon schijnt. Voordeel is wel dat je meteen kunt zien of er lekkages zijn en of het water op het "campingterrein" goed wegloopt. Elke nadeel heeft zijn voordeel zeggen we dan maar.

Miranda werd tijdens de bezichtiging steeds enthousiaster en liet al snel blijken dat ze het helemaal zag zitten. We hebben dan ook een voorlopige koopovereenkomst getekend en daarmee is het administratieve gedeelte gestart, spannend! Nu moeten de eigenaren dit ook tekenen en wachten we nog op het bouwstedelijk attest. Maar aan ons zal het in ieder geval niet meer liggen!!

Foto nieuws vergunning_edited.jpg

Klussen en beetje goed nieuws

5 april 2022

We zijn hard aan het klussen in ons huidige huis, zodat het zo goed mogelijk de verkoop in gaat. Als je erin woont, dan vallen sommige dingen je helemaal niet meer op. Maar als je dan met een kritisch oog door je huis gaat na 11 jaar en met inmiddels 8 dagelijkse bewoners..... We hebben nu al onze vrije dagen gebruikt om ons huis op te knappen, zodat we hopelijk een mooie opbrengst zullen krijgen. Volgende week dinsdag 12 april komt de fotograaf voor de foto's. 

En we hebben een beetje goed nieuws van de makelaar over onze campingvergunning! De burgemeester heeft aangegeven erg enthousiast te zijn over een minicamping in zijn gemeente. We waren echt heel blij toen we dit hoorden. Nu hebben we nog even gevraagd of de burgemeester dit ook even zwart op wit wil zetten, zodat het helemaal officieel is. We kijken dan ook erg uit naar de bevestiging hiervan, hopelijk deze of volgende week. Ook is er een bouwstedelijk attest van de kavel opgevraagd, om te kijken of alles wat we willen realiseren ook daadwerkelijk mag. Hier moeten we uiteraard ook op wachten. En zoals het altijd is met wachten: wachten duurt lang, heel lang....

Te koop 1_edited_edited_edited.jpg

Bijna te koop en misschien gekocht?!

21 maart 2022

Momenteel zijn we druk bezig met de voorbereidingen voor de verkoop van ons huidige huis in Waddinxveen. Nog even de puntjes op de i zetten en waarschijnlijk komt ons huis half april te koop. 

In de tussentijd  waren we aan het onderhandelen over een huis in Frankrijk en zijn akkoord gegaan met een tegenbod. Hiermee hebben we dus misschien een huis in Frankrijk gekocht!! Nog wel onder voorwaarde dat we een vergunning voor een mini-camping krijgen. Dit is de verkoopmakelaar voor ons aan het regelen en hopelijk lukt het haar om dit bij de burgemeester voor elkaar te krijgen. Of dit gaat lukken horen we in de aankomende weken. Daarnaast hebben we nog de voorwaarde van een tweede bezichtiging. Michel en Lynn hebben het huis met terrein namelijk al in het echt gezien, maar de rest nog niet. Dus aankomende weken is het erop of eronder voor dit huis Spannend!!